Vaak zijn inkomens van mensen in armoede zo laag en zo onvoorspelbaar dat ze onder de armoedegrens leven. Een beperkt inkomen vermindert onmiddellijk het aantal keuzes en kansen dat men heeft op tal van domeinen ( vrije tijd, gezonde voeding, goede woning,gezondheidskosten,…).

Schuldhulpverlening raakt, zichtbaar en onzichtbaar , veel van deze domeinen en het heeft dikwijls gevolgen voor vele grondrechten.

Mensen in armoede geven aan dat schuldhulpverlening raakt aan de binnenkant van armoede. Door het inkomen uit handen te geven , wordt het gebrek aan moed en zelfvertrouwen versterkt. Het niet zelf kunnen beheren van een budget zet het gebrek aan vaardigheden en kennis extra in de verf . Hierdoor steekt het schuldgevoel van het niet beter te kunnen doen erg de kop op.

We willen de mensen in armoede een stem geven en hun ervaringen rond schuldhulpverlening gebruiken om knelpunten vast te stellen en aanbevelingen te formuleren .

Schuldbemiddeling ontoereikend !?

Een schone lei én een nieuw krijtje